Protecting Communities Through Prevention, Surveillance and Early Treatment
தீவு நாட்டின் நாகரிகத்தை பல நூற்றாண்டுகளாக வாட்டி வதைத்த "மர்மக் காய்ச்சல்" (mysterious fever), கடந்த நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் ஒரு "காட்டுக்காய்ச்சலாகவே" (wild fever) கருதப்பட்டது. காலனித்துவ ஆட்சியாளர்கள் அதன் காரணத்தைக் கண்டறியும் வரை அதற்கான மூல காரணம் யாருக்கும் தெரிந்திருக்கவில்லை. கடந்த நூற்றாண்டில் மலேரியாவைப் பரப்பும் காரணி கண்டறியப்பட்ட வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க இடமாக மன்னார் திகழ்ந்தது; அதே இடத்தில், ஒரு நூற்றாண்டுக்குப் பிறகு, 2016-ஆம் ஆண்டில் மலேரியா தொடர்பான மற்றொரு முக்கிய கண்டுபிடிப்பும் நிகழ்த்தப்பட்டது.
1913-ஆம் ஆண்டில், லெப்டினன்ட் கர்னல் எஸ்.பி. ஜேம்ஸ் (Lt. Col. S.P. James) மற்றும் டாக்டர் எஸ்.டி. குணசேகர (Dr. S.T. Gunasekara) ஆகியோர், தலைமன்னாரில் மலேரியாவைப் பரப்பும் காரணியாக *அனோபிலிஸ் குலிகிஃபேசிஸ்* (A. culicifacies) கொசுவை அடையாளம் கண்டனர். மேலும், 1921 முதல் 1926 வரையிலான காலகட்டத்தில் பின்வரும் விடயங்கள் கண்டறியப்பட்டன:
போரின் தொடக்கம்: ஆரம்பக்கட்டக் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் - தொடக்க நிலையில் இருந்தபோதிலும் சுற்றுச்சூழலுக்கு உகந்தவை
1911-ஆம் ஆண்டில் குருநாகல் நகரில் மலேரியா ஒழிப்புப் பிரிவு (Anti-Malaria Campaign - AMC) மையம் நிறுவப்பட்டதன் மூலம் முறையான கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட்டன. பின்னர், மஹாரா சிறைச்சாலை, அனுராதபுரம் (1922), திருகோணமலை (1923), குருநாகல் மற்றும் சிலாபம் ஆகிய இடங்களில் AMC மையங்கள் நிறுவப்பட்டன. 1927-இல் வெளியிடப்பட்ட "கார்ட்டர் அறிக்கை" (Carters report), மஹாரா சிறைச்சாலை, அனுராதபுரம் மற்றும் திருகோணமலை ஆகிய இடங்களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட கொசு ஒழிப்பு நடவடிக்கைகள் நிலத்தை நிரப்புதல், நீர் தேக்கங்களை வடித்தல், எண்ணெய் இடுதல் மற்றும் காடுகளைச் சுத்தம் செய்தல் ஆகியவற்றுடன் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தன என்று குறிப்பிடுகிறது. அனுராதபுரத்தில், *அனோபிலிஸ்* (Anopheline) கொசுக்களின் இனப்பெருக்க இடங்களை இலக்காகக் கொண்டு பரிசோதனை அடிப்படையில் கட்டுப்பாட்டு நடவடிக்கைகள் தொடங்கப்பட்டன. 1925-ஆம் ஆண்டில், மலேரியா கட்டுப்பாட்டை நோக்கமாகக் கொண்டு அனுராதபுரம் நகரின் ஊடாக ஓடும் 'ஹல்பன் ஏல' (Halpan Ela) நீரோடை சீரமைக்கப்பட்டது.